Ch3Thailand Logo

ข่าว ข่าวด่วน ข่าวเด่น ข่าวสด ข่าววันนี้ ข่าวยอดนิยม ประเด็นร้อน กับ ครอบครัวข่าว3

เสี้ยวจันทร์ ตอน ผีซ่อนตู้(ฉบับเต็ม)

หมวดข่าว:ไลฟ์สไตล์

วันที่ 08 ก.พ. 62 เวลา 16:47:38 น.

จำนวนผู้ชม : 302

เสี้ยวจันทร์ ตอน ผีซ่อนตู้ (ฉบับเต็ม)

ผีซ่อนตู้!!

    พี่อ๋า เป็นผู้หญิงมีน้ำใจ ตรงไปตรงมา ฉันพบพี่อ๋าครั้งแรกที่ประเทศศรีลังกา ในวัดพระธาตุเขี้ยวแก้วในขณะที่ฉันกำลังยกดอกบัวขึ้นจบ พี่อ๋าเอามือดึงดอกบัวในมือฉันไม่แรงนัก แต่ก็ทำฉันตกใจ พี่อ๋าเข้าใจว่าฉันกำลังดมดอกบัว แถมดุฉันว่า“เขาไม่ให้ดมดอกไม้ไหว้พระ” ฉันหันไปบอกพี่เขาเบา ๆ ว่า“เปล่าค่ะ หนูยกขึ้นจบ ไม่ได้ยกขึ้นดม” พี่อ๋าพยักหน้าแล้วเดินไป นับว่าเป็นการพบกันที่ไม่ค่อยจะราบรื่นสักเท่าไหร่นัก แต่ฉันไม่ได้โกรธพี่เขาเลยนะก็เขาหวังดี เชื่อไหมคะในเวลาต่อมาเราสนิทกันมาก เราได้เดินทางท่องเที่ยวทั้งต่างประเทศและในประเทศด้วยกัน ร่วมบุญกันหลายครั้ง ทั้งกฐิน ผ้าป่า บูรณะศาลาท่าน้ำวัด ฉันชอบความตรงไปตรงมาของพี่อ๋า อยู่ใกล้แล้วรู้สึกปลอดภัย ฉันเป็นคนรู้ทันคน แต่เวลาเจอคนเหลี่ยมจัดฉันจะไม่ค่อยพูดไม่แสดงออกว่ารู้ ได้แต่เก็บไว้ในใจ ซึ่งมันไม่ดีเลยมันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด ฉันก็เลยพยายามหลีกเลี่ยงไม่จำเป็นไม่เข้าใกล้คนพวกนี้ค่ะ ถ้าใครคิดจะหลอกฉัน ก็ต้องไม่ให้ฉันจับได้ แต่เอาเถอะค่ะคนหลอกยังพอหลบได้ แต่ถ้าผีหลอกหลบยากกว่าอีกนะคะ ที่ฉันกล่าวถึงพี่อ๋ามาเสียยืดยาวก็เพราะประสบการณ์สุดสยองที่ฉันกำลังจะเล่าให้ฟังมีพี่อ๋าเป็นผู้ร่วมชะตากรรม
   

วันหนึ่งพี่อ๋าชวนฉันไปถวายพระบรมสารีริกธาตุที่วัดยุคลราษฎร์สามัคคี ในอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี ฉันตกลงใจไปกับพี่อ๋าตามคำชวน หลังถวายเพลเราเดินทางกลับกรุงเทพมหานคร และเย็นของวันนั้นเราขึ้นเครื่องบินต่อไปลงที่จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อถึงสนามบินมีรถมารับไปจังหวัดศรีสะเกษเพื่อไปทอดกฐินที่วัดโนนแกดในวันรุ่งขึ้น ตามคำเชิญของเพื่อนรุ่นพี่ที่รับเป็นประธานงานนี้ไว้ ระหว่างทางแวะรับประทานอาหารเย็น กว่าจะถึงที่พักก็สักสี่ทุ่มเห็นจะได้

ทางคณะเจ้าภาพเตรียมที่พักไว้เป็นรีสอร์ทชายป่า เป็นบ้านปีกไม้เล็ก ๆ แต่ละหลังมีทางเดินไม้เชื่อมต่อกันนอนได้ห้องละสองสามคน ภายในสะอาดสะอ้านดี ฉันกับพี่อ๋าพักห้องเดียวกัน ด้านในบ้านพักมีเตียงขนาดคิงไซส์ ตรงข้ามเตียงนอนมีโต๊ะเครื่องแป้ง ระหว่างโซฟากับเตียงมีทางเดินคั่น เดินลึกเลยโซฟาไป เป็นตู้เสื้อผ้าติดผนังฝั่งซ้ายของตู้เป็นประตูห้องน้ำ ห้องน้ำสะอาดและกว้างมาก พี่อ๋าเลือกนอนโซฟา


เมื่อได้รับสัมภาระครบถ้วนแล้วฉันให้พี่อ๋าอาบน้ำก่อน ส่วนฉันอาบเป็นคนถัดมา พอออกจากห้องน้ำ พี่อ๋าหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟา คงเหนี่อยจากการเดินทางตั้งแต่เช้าจนค่ำ ฉันเดินเบา ๆ ไปที่เตียง หยิบหนังสือสวดมนต์ยอดพระกัณฑ์พระไตรปิฏกมาสวดทั้งบาลีและแปลเป็นภาษาไทย บทสวดยาวมากสวดจบง่วงพอดี ฉันแผ่เมตตา เก็บหนังสือ ปิดไฟ และเอนกายลงนอนศีรษะยังไม่ทันถึงหมอนฉันก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว “อีกแล้วใช่ไหม” ฉันคิดในใจ ไม่ได้พูดออกมาเพราะกลัวจะมีเสียงตอบ


วันนี้มาเป็นเสียง!สิ่งที่ฉันได้ยินก็คือเสียงเหมือนคนไม่ใช่คนเดียวแต่เป็นกลุ่มคนเดินซอกแซกสวนกันไปมาตรงทางเดินระหว่างเตียงฉันและโซฟาที่พี่อ๋านอนอยู่ ฉันค่อย ๆ สูดลมหายใจเรียกสติ แผ่เมตตาชุดใหญ่แต่เสียงเดินไม่ได้เงียบลงกลับทวีความดังขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้นมีเสียงเปิดปิดตู้เสื้อผ้ากระแทกกระทั้นอย่างแรงเป็นระยะซึ่งก่อนนอนฉันสำรวจแล้วว่าตู้เสื้อผ้าติดผนังปิดสนิทแน่นเท่านั้นยังไม่พอมีเสียงแขวก ๆ เหมือนเสียงเล็บตะกุยตู้และไฮไลท์สุด..เสียงกระแทกประตูห้องน้ำเปิดแล้วปิดปิดแล้วเปิดเสียงดังมาก ๆ ต่อเนื่องหลายครั้ง ฉันแผ่เมตตาไปเรื่อย ๆ อย่างไม่หยุดยั้ง เสียงทุกเสียงดังสลับกันไปมาอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด สุดท้ายเมื่อเสียงเปิดปิดตู้ดังอีกครั้งด้วยความรำคาญอย่างที่สุดฉันลุกพรวดจากเตียงไปยืนอยู่หน้าตู้ที่ปิดสนิท แล้วดุไปว่า “หยุดได้แล้วแผ่เมตตาให้จนไม่รู้จะแผ่ยังไงแล้ว หยุดก่อนได้ไหมพรุ่งนี้บุญใหญ่ทอดกฐินแล้วจะเอาบุญมาให้” อุตะ..เสียงเงียบกริบทั้งห้อง ฉันน่ากลัวกว่าผีอีกหรือนี่หันไปดูพี่อ๋ายังนอนนิ่ง ฉันกลับขึ้นมานอนบนเตียงแม้สรรพเสียงเงียบงันแต่ฉันก็ยังนอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงเวลาประมาณตีสี่ พี่อ๋าลืมตามองมาที่ฉันแล้วถามว่า“นอนหลับไหมคะ”ฉันตอบกลับไปทันทีว่า“จะหลับได้ยังไงคะ กวนกันทั้งคืน” พี่ อ๋า ทำเสียงจุ๊ จุ๊ “อย่าเพิ่งคุย..ให้เช้าก่อน”ท่าจะกลัว ฉันก็เลยกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงต่อจนเช้า

เมื่อแสงสว่างมาเยือนเราต่างรีบอาบน้ำแต่งตัวเหลือเวลาเล็กน้อยก่อนออกไปห้องอาหาร เราคุยกันถึงเรื่องเมื่อคืนพี่อ๋าบอกฉันว่าได้ยินทุกสิ่งอย่างที่ฉันได้ยินยกเว้นตอนที่ฉันไปยืนดุอยู่หน้าตู้ พี่เขาหลับไปฝันว่ามีเด็กวัยรุ่นหลายคนเดินเข้ามาหาแล้วบอกว่าพวกเขาอยู่ที่นี่..ตรงนี้ พี่อ๋าบอกฉันว่า“เกิดมาพี่ยังไม่เคยเจอผีทำไมถึงรับน้องหนักขนาดนี้”ฉันลืมบอกไปว่าพี่อ๋าเป็นเจ้าของบริษัทเคมีภัณฑ์มีความเป็นนักวิทยาศาสตร์สูง ถ้าไม่เห็น ไม่ได้ยินด้วยตนเองแล้วพี่อ๋าจะไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด ถ้าใครมาเล่าว่าเจอผีพี่อ๋ามักพูดว่า“จิตอ่อน คิดไปเอง”

เมื่อทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ฉันไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามพนักงานต้อนรับของรีสอร์ทว่าก่อนสร้างรีสอร์ทที่ตรงนี้เป็นอะไรมาก่อน น้องเขาทำท่างง แล้วตอบสั้น ๆ ว่า“เป็นป่าครับ”ท่าทางจะไม่ค่อยรู้อะไร ฉันเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ทันที เดินไปหาครูเพ็ญซึ่งเป็นครูในพื้นที่ผู้จองที่พักให้เรา“ครูเพ็ญที่ตรงนี้ก่อนสร้างรีสอร์ทเป็นอะไรมาก่อนคะ” ครูเพ็ญหลบตาฉัน แล้วเดินหนีเอาดื้อ ๆ ไม่เป็นไรยังไม่กลับยังมีโอกาสเก็บข้อมูล ไปทำบุญก่อนดีกว่า


จากรีสอร์ทที่เราพัก เดินทางไปวัดศรีธาตุ(วัดโนนแกด)ซึ่งอยู่ในตัวเมืองศรีสะเกษ ใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมงคณะของเราร่วมพิธีทอดกฐินโดยมีหลวงปู่เกลี้ยงพระครูโกวิทพัฒโนดม(เกลี้ยง เตชธฺมโม)เป็นประธานสงฆ์และมรว.บวรฉัตร ฉัตรชัย เป็นประธานฝ่ายฆราวาสในเวลานั้นหลวงปู่เกลี้ยงมีอายุ ๑๐๘ ปี ท่านองค์เล็กบางดวงตาแจ่มใส เสียงท่านก็ใสท่านสวดคาถาชินบัญชรกลับไปกลับมาจากบนลงล่างจากล่างขึ้นบนได้อย่างชัดเจนไม่มีตกหล่น น่าอัศจรรย์ใจจริง ๆที่คนอายุมากขนาดนี้จะยังมีความจำแจ่มกระจ่างพูดคุยสอนธรรมได้อย่างเฉียบคมหลังจากได้สนทนาธรรมและฟังธรรมจากหลวงปู่แล้วคณะของเรากราบนมัสการลาเพื่อกลับมารับประทานอาหารกลางวันที่รีสอร์ทและเก็บสัมภาระเพื่อเดินทางกลับกรุงเทพ ฯเมื่อมาถึงรีสอร์ทฉันเดินตรงไปที่บ้านพักก่อนและเข้าไปอธิษฐานจิตบอกบุญให้สรรพวิญญาณทั้งหลายตามที่ได้เอ่ยปากสัญญาไว้เมื่อคืนฉันบอกกับพวกเขาว่าให้มาอนุโมทนาบุญกับฉันแล้วยังบอกพวกเขาอีกว่าต่อไปหากมีคนทำบุญมาพักที่นี่ อย่าใช้วิธีทำให้เขากลัวตกใจ อดหลับอดนอนแบบนี้จะเป็นการก่อกรรมเพิ่มแค่น้อมจิตอนุโมทนาบุญที่เขาทำแค่นี้ก็ชุ่มเย็นแล้ว


ก่อนออกเดินทางกลับฉันแวะเข้าไปดูที่บ้านพักว่ามีของอะไรตกหล่นอยู่บ้างหรือไม่ แล้วเข้าห้องน้ำ ฉันเข้าห้องน้ำไปแค่พักเดียวเสียงเปิดปิดตู้ดังขึ้นแต่ไม่ได้ดังมากฉันเข้าใจว่าพี่อ๋าเข้ามาเช็คสัมภาระ กลางวันแสกๆฉันคิดว่าคงจะไม่ใช่อย่างเมื่อคืน ครู่เดียวเมื่อฉันออกจากห้องน้ำในห้องไม่มีพี่อ๋า ไม่มีใครเลยสักคนฉันกับพี่อ๋าเดินทางกลับกรุงเทพโดยรถตู้ครูเพ็ญคนที่เคยเดินหนีฉันนั่นล่ะค่ะขอติดรถไปกรุงเทพด้วยนั่งเบาะข้างๆฉันพอดีคราวนี้ครูเพ็ญยอมเล่าเรื่องความเป็นมาของรีสอร์ทนี้ให้เราฟังกันครูเพ็ญเล่าว่า “รีสอร์ทนี้ไม่ใช่สุสานอะไรแต่เคยเป็นทางผ่านนำศพไปสุสานของวัดที่มีพื้นที่ติดกันเป็นที่แรงเคยมีเด็กวัยรุ่นนัดมาตีรันฟันแทงกันตายไปหลายคนบริเวณถนนที่ตัดผ่านก็เกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตหลายศพ”สอดคล้องกับที่พี่อ๋าเล่าให้ฉันฟังว่าตอนที่งีบไปเห็นเด็กวัยรุ่นเข้ามาหาหลายคน เรื่องนี้เราคุยกันสองคนยังไม่ได้เล่าให้ใครฟังเลย

เหตุการณ์นี้เป็นการเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ ให้พี่อ๋าฉันเชื่อว่าพี่อ๋าคงไม่กล้าพักห้องเดียวกับฉันไปอีกนานหรืออาจจะไม่อยากพักด้วยอีกเลย เพราะพี่อ๋าเชื่อว่าเห็นผีเพราะฉันเรื่องนี้ถ้าใครไม่เคยเจอก็คงไม่เชื่อ ฉันแค่อยากบอกว่า“ไม่เคยพบไม่เคยเห็น ไม่เคยได้ยิน ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีนะคะ”


มาถึงตรงนี้ผู้อ่านอาจสงสัยว่าผีหรือวิญญาณเหล่านั้นคืออะไรกันแน่ ฉันเชื่อว่าคนส่วนใหญ่เรียกสิ่งนี้ว่าสัมภเวสีและเข้าใจว่าสัมภเวสีแปลว่าวิญญาณเร่ร่อนถ้าเราใช้กรอบของภพภูมิในพระพุทธศาสนาเข้ามาจำกัดความคำว่า “ผี” ผีทั่วไปน่าจะอยู่ในทุคติภูมิที่เราเรียกกันว่า “อสุรกาย”คือตายแล้วเกิดทันทีในภพภูมินี้อาจารย์ของฉัน ศาสตราจารย์ ดร.สุนทร ณ รังษีท่านเคยเล่าให้ฉันฟังในห้องเรียนพุทธปรัชญาว่า


ครอบครัวหนึ่งมีลูกสาวทำงานอยู่บริษัทแห่งหนึ่งแถวสมุทรปราการ วันหนึ่งลูกสาวกลับบ้านมา เดินสวนกับแม่ที่บันไดแม่ถามอะไรก็ไม่ตอบเดินขึ้นห้องไปแม่คิดว่าลูกสาวทำงานมาเหนื่อยคงจะอยากพักเวลาผ่านไปพักใหญ่มีคน มาแจ้งว่าลูกสาวถูกรถชนตายศพอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชผู้เป็นแม่ตอบไปว่า“ไม่ใช่หรอกค่ะ ลูกสาวฉันกลับมาบ้านแล้วเข้าใจผิดหรือเปล่าคะ” ชายที่มาส่งข่าวยังยืนยันเช่นเดิมแม่จึงเดินขึ้นบันไดไปเปิดห้องนอนลูก เห็นลูกนอนคลุมโปงอยู่จึงเปิดผ้าห่มออกดูลูกลุกขึ้นยืนเลือดไหลอาบหน้า และแดงฉานไปทั่วทั้งตัวแม่ตกใจเป็นลมสิ้นสติ แล้วร่างนั้นก็หายไปแบบนี้อาจารย์ท่านบอกว่าจัดอยู่ในภพภูมิของอสุรกายผุดขึ้นมาแบบโอปปาติกะ คือ ผุดขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่างให้ญาติพี่น้องเห็นได้โดยมากจะไม่กี่วันจึงเคลื่อนไปเกิดในภพภูมิอื่นๆ อาทิ มนุษย์ เทวดา ต่อไปผีตามความเข้าใจของคนส่วนใหญ่มี 2 ภพภูมิ คือ อสุรกายและเปรต ส่วน“สัมภเวสี”ที่มักนำมาใช้เรียกวิญญาณเร่ร่อน ล่องลอยไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่อยู่ไม่มีจุดหมายหรือบางคนก็นำคำนี้มาเปรียบเปรยกับคนที่ไม่ทำงานทำการลอยชายไปวัน ๆ อันที่จริงแล้ว สัมภเวสี แปลว่า “ผู้แสวงภพเกิด” รวมหมดทุกภพภูมิ ยกเว้นพระอรหันต์ขึ้นไปแม้มนุษย์แบบเราท่านก็เป็นสัมภเวสีแต่ขอเตือนว่าอย่าเผลอไปเรียกคนอื่นว่าสัมภเวสีแม้จะเป็นความจริงแต่ความจริงบางอย่างที่คนเข้าใจไม่กระจ่างอาจทำให้เราถึงตายได้นะคะ

ไลฟ์สไตล์

อ่านข่าวไลฟ์สไตล์ทั้งหมด

APP ของเรา โหลดเลย!

Ch3Thailand

Ch3Thailand

Ch3Thailand Ch3Thailand
Mello Thailand

Mello Thailand

Mello Thailand Mello Thailand
Krobkruakao

Krobkruakao

Krobkruakao Krobkruakao

รายการข่าวย้อนหลัง

ข่าวยอดนิยม

APPLICATIONS